Het Midden-Oosten heeft een paar duidelijke verschillen en een paar duidelijke overeenkomsten met Afrika. Het verschil is de Arabische wereld, de cultuur, de gastvrijheid, geen mensen meer die om geld vragen, de wegen zijn goed, de vrouwen zijn bedekt, er worden waterpijpen gerookt en het eten is anders. Ook wordt je in Jordanië en Syrië overal letterlijk dood gegooid met de koning. Je vind overal foto’s van hen, in elk winkeltje op elk billboard in de straat en grote foto’s op de gebouwen, we zullen de gezichten van de koningen van Syrië en Jordanië niet snel meer vergeten.

De overeenkomst is dat de Arabieren net zo’n viezeriken zijn als de Afrikanen, ze gooien hun afval overal neer, flikkeren vuilniszakken uit de auto, de historische sites en natuurplekken zijn vervuild en niemand lijkt dit ook maar iets te doen, net als in Afrika. Ook in het verkeer zijn duidelijk overeenkomsten te ontdekken, de Arabieren doen net als de Afrikanen ook maar wat op de weg, negeren stoplichten, maken de weg veel breder dan dat ie is, ze zijn sterren in afsnijden en in het gebruiken van de toeter.

In Aqaba, het zuiden van Jordanië, zijn we uiteindelijk zo’n 2 weken geweest in afwachting van wat beter weer in het noorden. We kamperen afwisselend op het strand en bij een soort hostel, waar we op de parkeerplek konden staan, een warme douche en draadloos internet hadden, waarmee we de weervoorspellingen in de gaten konden houden. Voor de eerste keer deze reis checken we elke dag de weersvoorspelling omdat we nog echt geen zin hebben in koud weer, daar zullen we er straks nog genoeg van krijgen als we weer terug zijn in Nederland.

Maar na 2 weken in Aqaba, waar we trouwens nog wat leuke mensen ontmoet hebben, vertrekken we dan toch richting het noorden van Jordanië, naar de dode zee. De dode zee ligt op het laagste punt van de aarde, zo’n 400 meter onder zeeniveau. Waarom de dode zee (wat eigenlijk een meer is) de DODE zee wordt genoemd is wel duidelijk, dit water is zo zout (zoutgehalte is 30%, 6x meer dan in de oceaan) dat er werkelijk waar niets in kan overleven. Een leuke bijkomstigheid is als je jezelf in dit water waadt je lekker blijft drijven! Je kunt op je gemak een boekje lezen terwijl je lekker ligt de dobberen in de dode zee en je hoeft je absoluut niet druk te maken over of je zult verdrinken.

Ondertussen waren we vele redenen aan het verzinnen waarom we onszelf eens een keertje lekker mochten verwennen (lees geld uit geven). Omdat we Afrika helemaal rond gereden zijn, omdat we op het begin van de trip nooit gedacht hadden dat we Afrika ooit nog zouden halen, omdat we onze vrienden en familie al zolang niet gezien hebben, kortom, zo kunnen we nog wel even door gaan, maar het komt er eigenlijk op neer dat we vonden dat we wel een verwendagje verdiend hadden…….Dus gingen we bij de dode zee lekker een dagje naar een Spa bij een 5 sterren hotel. Hier hebben we liggen poelieën in allerlei lekkere gezonde baden, het stof eens flink uit onze poriën gezweet in de sauna en het Turks stoombad en ons van top tot teen eens heerlijk ingesmeerd hebben met gezonde dode zee modder.

Ook ontmoeten we 2 bikkels op de fiets, Valentijn en Yvonne. Zij zijn rond de middellandse zee aan het fietsen, maar weten nog niet hoe hun reis verder zal verlopen, wordt het een tripje om de wereld of toch maar weer eerst naar Nederland om geld te verdienen. Met hen hebben we 3 gezellige dagen waarbij we lekker bushkampen aan de dode zee. Hun website is www.fietsenmetballen.nl . Het in de gaten houden van de weersverwachtingen werpt zijn vruchten af want het is heerlijk weer.

Omdat de tocht naar Amman heftig omhoog gaat, zo’n 1300 meter in 50 km, hangt Patrick een sjorbandje achter aan de auto, zodat Valentijn en Yvonne lekker aan kunnen hangen achter Molly naar Amman, waar we ook weer afscheid van hen nemen. We zijn blij dat we eindelijk eens een hoofdstad kunnen skippen op deze reis (voorheen moesten we altijd naar de hoofdstad voor visa of auto onderdelen) dus we doen een snelle boodschap in Amman en rijden door naar Jarash.

In Jarash bezoeken we een oude Romeinse stad van 333 jaar voor Christus. Het is heerlijk rondwandelen hier en je proberen in te leven hoe mensen hier duizenden jaar geleden leefden, handelden en naar theaterstukken gingen in het Romeinse theater. S avonds kamperen we  ergens op een parkeerplaats tot de toeristenpolitie komt om ons mee te nemen naar een veiligere plek achter een hek. We krijgen een persoonlijke escorte en wij zijn blij want de plek achter het hek blijkt veel schoner dan de plek waar wij stonden en er is zelfs een WC. Ook ontmoeten we hier nog 2 Spanjaarden op de fiets die op weg zijn naar Azië, een populaire fietsroute hier dus!

Maar we zijn toch ook wel heel benieuwd naar de 2 highlights van Jordanie, Wadi Rum en Petra. Onze tocht gaat eerst naar Wadi Rum, dit is een woestijngebied met de meest prachtige rotsen en kloven waar je vrij met je auto doorheen mag rijden. We spenderen hier 2 dagen, we laten Molly weer eens effe lekker werken in het zand en hebben ’s nachts weer een sterrenhemel zoals je ze alleen in de woestijn kan hebben.